کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 89

گفتیم به تو غم نهانی

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسه نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستاره مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

86
هم جان پدر خلاص یابد
#
87
ور خود زنی از خلاف تیری،
#
88
بی جان شده گیر، زال و پیری
#
89
گفتیم به تو غم نهانی
انتخاب‌شده
90
از ما سخنی، دگر تو دانی!
#
91
دیوانه که این حدیث بشنید
#
92
دیوانگیش ز سر بجنبید
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 89 از «بخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسه نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستاره مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردن» است.