هم جان پدر خلاص یابد

گر سر به رضاء ما کنی راست

آن خواست از آن توست، بی خواست

هم مادر امید خاص یابد

ور خود زنی از خلاف تیری،

بی جان شده گیر، زال و پیری

گفتیم به تو غم نهانی