کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 131

هر کس شمعی بسوز برداشت

چهرهٔ امیرخسرو دهلویشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 128

    مجنون ز سرشک دیده می ریخت

    #
  2. 129

    هر کس ز طرب به کار خود بود

    #
  3. 130

    مجنون به هوای یار خود بود

    #
  4. 131

    هر کس شمعی بسوز برداشت

    انتخاب‌شده
  5. 132

    مجنون همه سوز در جگر داشت

    #
  6. 133

    او قصه جان ریش می خواند

    #
  7. 134

    و افسون خلاص خویش می خواند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 131 از «بخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسه نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستاره مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردن» است.