کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 155

مادر که شنید قصه دوش

چهرهٔ امیرخسرو دهلویشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 152

    با خاطر خود مصاف می کرد

    #
  2. 153

    سوزان غزلی که دل کند ریش

    #
  3. 154

    می خواند به حسب حالت خویش

    #
  4. 155

    مادر که شنید قصه دوش

    انتخاب‌شده
  5. 156

    سوی پدرش دوید بی هوش

    #
  6. 157

    ناخن زد و چهره غرق خون کرد

    #
  7. 158

    دامن ز سرشک لاله گون کرد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 155 از «بخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسه نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستاره مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردن» است.