هر باد که از ره تو خیزد

از دیده من تراود آزار

هر سنگ که پهلوی توخسته ست

اینک تن من از آن شکسته ست

در سینه من غبار بیزد

من بی تو، چنین به غم نشسته

از هر که بجز تو، روی بسته