در سینه من غبار بیزد

هر سنگ که پهلوی توخسته ست

اینک تن من از آن شکسته ست

هر باد که از ره تو خیزد

من بی تو، چنین به غم نشسته

از هر که بجز تو، روی بسته

ای خار، چو پهلویش کنی ریش