کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 85

فریاد که خوردیم همه خون

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

82
آخر بود از ندامتش رنج
#
83
آن گرگ بود نه آدمی زاد
#
84
کز خوردن آدمی شود شاد
#
85
فریاد که خوردیم همه خون
انتخاب‌شده
86
زین فتنه، خلاص چون بود چون؟
#
87
بردار ز مطرح هلاکم!
#
88
افتاده، رها مکن به خاکم؟!
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 85 از «بخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن» است.