کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 88

افتاده، رها مکن به خاکم؟!

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

85
فریاد که خوردیم همه خون
#
86
زین فتنه، خلاص چون بود چون؟
#
87
بردار ز مطرح هلاکم!
#
88
افتاده، رها مکن به خاکم؟!
انتخاب‌شده
89
چون ثبت شد آنچه بود شایان
#
90
وان نامه درد شد به پایان
#
91
تاریخ فراق یاورش کرد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 88 از «بخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن» است.