کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 99

از پوزش و عذر بیکرانش

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

96
غنچه به کنار یاسمن یاسمین داد
#
97
چون نامه بدید ماه بی صبر
#
98
از نومیدی گریست چون ابر
#
99
از پوزش و عذر بیکرانش
انتخاب‌شده
100
تسکین تمام یافت جانش
#
101
از خواندن نامه چون بپرداخت
#
102
تعویذ گلوی خویشتن ساخت
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 99 از «بخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن» است.