این قصه، نمی کند دلم گوش

خونابه دیده آب من ریخت

دل هم سر خود گرفت و بگریخت

گفتی که صبور باش و مخروش

ای دوست، ز دوست دور بودن،

وانگاه، به دل، صبور بودن؟؟

چون من به هلاک جان سپردم