لیکن چو فتاد شیشه بر سنگ

بس وعده که داد بخت گم نام

کت از می وصل خوش کنم کام

آمد بمن آن شراب گلرنگ

از روی تو هر چه دید جانم

بر روی تو گفت چون توانم

هر قطره خون برین رخ زرد