هر قطره خون برین رخ زرد

لیکن چو فتاد شیشه بر سنگ

از روی تو هر چه دید جانم

بر روی تو گفت چون توانم

پندار که چشمه ایست از درد

مهر تو در استخوان من باد

درد تو دوای جان من باد!