گردم به سرت چو گرد بادی

گویند که گرد باد در دشت

جا نیست ز تن رمیده در گشت

من نیز به جان دهم گشادی

لیکن تو نه آن کسی که بی دوست

هم خانه جان شوی، به یک پوست

عمریست که جان تو به غم بود