لیکن تو نه آن کسی که بی دوست

جا نیست ز تن رمیده در گشت

من نیز به جان دهم گشادی

گردم به سرت چو گرد بادی

هم خانه جان شوی، به یک پوست

عمریست که جان تو به غم بود

در جستن همره عدم بود