کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 16

رو تافتی از بهشتی خویش

چهرهٔ امیرخسرو دهلویشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 13

    خندان ز دل زمین برون آی

    #
  2. 14

    بر گریه زار من به بخشای

    #
  3. 15

    راندی به بهشت کشتی خویش

    #
  4. 16

    رو تافتی از بهشتی خویش

    انتخاب‌شده
  5. 17

    زان بی ادبی که بیش کردم

    #
  6. 18

    اینک ز فراق زخم خوردم

    #
  7. 19

    تا خانه بود ز دولت آباد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 16 از «بخش ۳۰ - این مویهای بی جان، به گیسوی منور مادر مغفوره خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه» است.