امروز همم، به مهر و پیوند

قدرش نشناسد، آدمی زاد

نام تو پناه که لب تو در سخن بود

پند تو صلاح کار من بود

خاموشی تو، همی دهد پند

لیکن سخن تو، گر بود هوش،

از هوش توان شنید، نه ز گوش