لیکن سخن تو، گر بود هوش،

پند تو صلاح کار من بود

امروز همم، به مهر و پیوند

خاموشی تو، همی دهد پند

از هوش توان شنید، نه ز گوش

دانم که تو در بهشت جاوید

رخشنده تری ز ماه و خورشید