رخشنده تری ز ماه و خورشید

لیکن سخن تو، گر بود هوش،

از هوش توان شنید، نه ز گوش

دانم که تو در بهشت جاوید

چونست بر تو همسر من

فرزند تو و برادر من

«قتلغ» که مرا ز حق تبارک