کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 46

مومن چو شما روم الی الله

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۳۰ - این مویهای بی جان، به گیسوی منور مادر مغفوره خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

43
گوئید بهر سکون و سیری
#
44
ایمان مرا دعای خیری
#
45
تا چون به سوی شما کنیم راه
#
46
مومن چو شما روم الی الله
انتخاب‌شده
47
یارب که به رحمت گنه شوی
#
48
از گرد گنه، بشویشان روی
#
49
آمرزش خویش یارشان کن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 46 از «بخش ۳۰ - این مویهای بی جان، به گیسوی منور مادر مغفوره خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه» است.