کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 67

مزدی که دهند، منت داد

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۳۱ - در ختم این نامه مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفه مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

64
در گوشه غم نگیرم آرام
#
65
باشم ز برای نفس خود رای
#
66
پیش چو خودی، ستاده بر پای
#
67
مزدی که دهند، منت داد
انتخاب‌شده
68
وان رنج که من برم، همه باد
#
69
چون خر که علف کشد به زاری
#
70
ریزند جوش، ولی به خواری
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 67 از «بخش ۳۱ - در ختم این نامه مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفه مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب» است.