ز خونابه دهر امانم دهد

بیا ساقی آن جام شادی فزای

که بنیاد غم را در آرد ز پای

به من ده که راحت به جانم دهد

بیا مطرب آن بر بط خوش نوا

که بی مغزیش مغز را شد دوا

بزن تا که بر باید از مغز هوش