بیا مطر با برکش آواز تر

که شیرینی عیش ریزد به کام

بده تا به شیرینی آرم به کار

که تلخی بسی دیدم از روزگار

دماغ مرا تر کن از ساز تر

روان کن که خشک است رود رباب

از آن دست چون ابر باران آب