به نالش درار آن پر آهنگ را

بده تا نشاط سخن نو کنیم

و زو مجلس آرای خسرو کنیم

بیا مطربا ساز کن چنگ را

زهی گیر کز ذوق آواز وی

حریفان نگردند محتاج می

بیا ساقی آن باده خوش گوار