که بتوانم این بار برداشتن

گر از زحمت ما نیایی ستوه

کنون پنجه ما و دامان کوه

طریقی نما از خبر داشتن

بخشنودی کرد گارم درار

که خشنود باد از تو هم کردگار

حکیم از چنان خواهش زیر کان