مستی نقلش از می افزون بود

شه ز مستی نمود رغبت خواب

هم ز گل مست بود و هم ز شراب

جانش از ذوق بوسه مفتون بود

زان پری پیکر بهشتی وش

خواست کافسانه سراید خوش

گفت وقتی به روزگار نخست