ماسه بر نامسافریم و غریب

وانهمه پاسخ و سوال که بود

گفت اول دعای دولت شاه

که بمان تا بود سپید و سیاه

در تک و پویه زاری و خورد نصیب

می بریدیم ره ز گرش دهر

نارسیدیم بر در این شهر