نارسیدیم بر در این شهر

ماسه بر نامسافریم و غریب

در تک و پویه زاری و خورد نصیب

می بریدیم ره ز گرش دهر

او شتر جست و ما به لابه و لاغ

تازه کردیم نقش او را داغ

شد ملک گرم از این حکایت و گفت