رگ که با پیشیار بنمایی

آن به لعل، این به لولو شهوار

تا به خاک اندرت نگرداند

خاک و ماک از تو بر ندارد کار

دل تو خوش کند به خوش گفتار

باد یک چند بر تو پیماید

اند کاو را روان بود بازار