دل تو خوش کند به خوش گفتار

تا به خاک اندرت نگرداند

خاک و ماک از تو بر ندارد کار

رگ که با پیشیار بنمایی

باد یک چند بر تو پیماید

اند کاو را روان بود بازار

لعل می را ز درج خم برکش