جوش بر آرد، بنالد از دل سوزان

چون بسپاری به حبس بچه او را

هفت شباروز خیره ماند و حیران

باز چو آید به هوش و حال ببیند

گاه زبر زیر گردد از غم و گه باز

زیر زبر، همچنان ز انده جوشان

زر بر آتش کجا بخواهی پالود