ابر بهاری چنو نبارد باران

ور به نبرد آیدش ستاره بهرام

توشه شمشیر او شود به گروگان

باز بدان گه که می به دست بگیرد

ابر بهاری جز آب تیره نبارد

او همه دیبا به تخت و زر به انبان

با دو کف او، ز بس عطا که ببخشد