که من دیریست کز یادت فراموش کرده ام جان را

به این مقدار هم رنجی برای خاطر نمی خواهم

که از خونم پشیمانی بود آن ناپشیمان را

مپرس ای دل که چون می باشد آخر جان غمناکت

ورت بدنامی است از من به یک غمزه بکش زارم

چرا برخویش مشکل می کنی این کار آسان را؟