که از آن جام شود تازه ام این جان خراب

روز عید ست به من ده می نابی چو گلاب

جان من از هوس آن به لب آمد اکنون

به لب آرم قدح و جان نهم اندر شکر آب

روزه داری که گشادی ز لبش نگهت مشک