آن دماغی است که دیگر ندهد بوی گلاب

می حلالست کنون خاصه که از دست حریف

در قدح می چکد آب نمک آلود کباب

هر که رابوی گل و می بدماغ است او را

بنده خسرو به دعای تو که آن حبل متین

دست همت زد و پیچید طناب اطناب