بنده خسرو به دعای تو که آن حبل متین

در قدح می چکد آب نمک آلود کباب

هر که رابوی گل و می بدماغ است او را

آن دماغی است که دیگر ندهد بوی گلاب

دست همت زد و پیچید طناب اطناب