صیدی که دل خلق جهان بود بدامش

ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

عالم به مراد دل و اقبال غلام است

المنته لله که امروز بدامست

ازطاق دو ابروی تو ای کعبه مقصود

خلقی بگمانند که محراب کدامست