خسرو که سلامت نکند عیب مگیرش

خلقی بگمانند که محراب کدامست

چشم تو اگر خون دلم ریخت عجب نیست

او را چه توان گفت که او مست مدامست

عاشق که ترا دید چه پروای سلامست