او را چه توان گفت که او مست مدامست

ازطاق دو ابروی تو ای کعبه مقصود

خلقی بگمانند که محراب کدامست

چشم تو اگر خون دلم ریخت عجب نیست

خسرو که سلامت نکند عیب مگیرش

عاشق که ترا دید چه پروای سلامست