به تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است

در شب هجر که از روز قیامت بتر است

مردم دیده من غرقه بخون جگر است

به طراوت رخ تو رشک گل سیراب است

ای صبا گر گذری برسرآن کو برسان

خبر ما بر آنکس که ز ما بی خبر است

مردمان منکر عشقند و منم کشته او