ای صبا گر گذری برسرآن کو برسان

مردم دیده من غرقه بخون جگر است

به طراوت رخ تو رشک گل سیراب است

به تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است

خبر ما بر آنکس که ز ما بی خبر است

مردمان منکر عشقند و منم کشته او

شیوه ما دگر و شیوه مردم دگر است