دیده بد آفت روی نکوست

دوش بگفتم که دهانیت نیست

گفت که بسیاردرین گفتگوست

به که رخ از خلق بپوشد از انک

هستی من رفت وخیالش نماند

این که تو بینی نه منم بلکه اوست