ای نفس صبح دم گر نهی آنجا قدم

دور نخواهیم شد ما ز سرکوی دوست ؟

قبله اسلامیان کعبه بود در جهان

قبله عشاق نیست جز خم ابروی دوست

خسته دلم رابجو در شکن موی دوست

جان بفشانم زشوق در ره باد صبا

گربرساند بما صبح دمی بوی دوست