چنین گفت نوشین روان قباد

درفشی بود بر سر بخردان

بماند بسی روزگاران چنین

که خوانند هرکس برو آفرین

که چون شاه را دل بپیچد ز داد

کند چرخ منشور او را سپاه

ستاره نخواند ورا نیز شاه