کند چرخ منشور او را سپاه

که خوانند هرکس برو آفرین

چنین گفت نوشین روان قباد

که چون شاه را دل بپیچد ز داد

ستاره نخواند ورا نیز شاه

ستم نامه عزل شاهان بود

چو درد دل بیگناهان بود