اندوه جدایی ز کسی پرس که یک چند

تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت

از جان گله دارم که مرا زنده چرا داشت؟

دور فلک از صحبت یارانش جدا داشت

داغ دگر این است که از گریه بشستم

آن داغ که دامانت ز خون دل ما داشت