نه به گلزار گشاید دل من نه در باغ

گوش من از پی نام تو به هر کوی بماند

چشم من از هوس روی تو هر سوی بماند

بس که در جان من اندیشه آن روی بماند

بامدادان به چمن ناز کنان می گشتی

سرو یک پای ستاده به لب جوی بماند