بامدادان به چمن ناز کنان می گشتی

چشم من از هوس روی تو هر سوی بماند

نه به گلزار گشاید دل من نه در باغ

بس که در جان من اندیشه آن روی بماند

سرو یک پای ستاده به لب جوی بماند

ماجرای دل خود کام چه پرسی از من ؟

سالها شد که ز من رفت و در آن کوی بماند