ماجرای دل خود کام چه پرسی از من ؟

بس که در جان من اندیشه آن روی بماند

بامدادان به چمن ناز کنان می گشتی

سرو یک پای ستاده به لب جوی بماند

سالها شد که ز من رفت و در آن کوی بماند