که میهمان عزیزند وروز کی چندند

جمال صحبت هم صحبتان غنیمت دان

که می روند نه ز انسانکه باز پیوندند

بسا ز توشه ز بهر مسافران وجود

ترا به از عمل خیر نیست فرزندی

که دشمنند ترا زادگان نه فرزندند

مجوی دینی اگر اهل معینی خسرو