ترا به از عمل خیر نیست فرزندی

که می روند نه ز انسانکه باز پیوندند

بسا ز توشه ز بهر مسافران وجود

که میهمان عزیزند وروز کی چندند

که دشمنند ترا زادگان نه فرزندند

مجوی دینی اگر اهل معینی خسرو

که از همای به مردار میل نپسندند